Nu de dieren in het najaar weer op stal gaan, is het een goed moment om melkvee te controleren op schurft en andere uitwendige parasieten. Door besmettingen tijdig op te sporen en gericht te behandelen, kunnen melkveehouders problemen beperken en het dierenwelzijn op peil houden. Daarbij zijn een juiste diagnose, een passende behandeling en het voorkomen van herbesmetting belangrijk.
Verschillende schurftmijten bij rundvee
Bij rundvee komen verschillende soorten schurftmijten voor. Twee belangrijke soorten zijn Psoroptes ovis en Chorioptes bovis.
Psoroptes ovis veroorzaakt blaasjes, vochtige huidletsels en opengekrabde wondjes. Deze vorm wordt ook wel ‘natte schurft’ genoemd.
Chorioptes bovis komt regelmatig voor bij melkvee. Deze mijt veroorzaakt poot- of staartschurft en kent doorgaans een milder verloop.
Schurft herkennen bij melkvee
Schurft is vaak te herkennen aan het gedrag van de dieren. Besmette runderen likken zich regelmatig op dezelfde plek of schuren tegen voorwerpen. Hierdoor kunnen kale plekken en korsten ontstaan.
Ook plukken haar aan de stalinrichting of weideomheining kunnen wijzen op jeuk. Deze symptomen betekenen echter niet automatisch dat een dier schurft heeft. Ook luizen kunnen vergelijkbare klachten veroorzaken.
Wanneer melkveehouders kale plekken of andere huidafwijkingen opmerken, kunnen zij een dierenarts inschakelen voor verder onderzoek. Met een huidafkrabsel kan worden onderzocht of er schurftmijten aanwezig zijn en om welke soort het gaat.
Juiste behandeling voorkomt problemen
Voordat de behandeling begint, is het belangrijk om vast te stellen welke parasiet de klachten veroorzaakt. Samen met de dierenarts kan vervolgens een passend behandelplan worden opgesteld.
Daarbij moet rekening worden gehouden met mogelijke resistentie tegen antiparasitaire middelen. Bij Psoroptes ovis komt resistentie tegen macrocyclische lactonen voor.
Ook de juiste dosering op basis van het lichaamsgewicht is belangrijk. Daarnaast moeten melkveehouders letten op de toedieningswijze, het interval tussen behandelingen en de wachttijden voor melk en vlees.
Veel middelen doden de eitjes van schurftmijten niet. Hierdoor kan een herhalingsbehandeling nodig zijn. Een te lage dosering kan bovendien de ontwikkeling van resistentie bevorderen.
Bij Psoroptes-schurft kan het scheren van minstens de volledige rug helpen om de behandeling te ondersteunen. Zodra een behandelplan is opgesteld, is het belangrijk om dit zorgvuldig te volgen en samen met de dierenarts te controleren of de behandeling voldoende effect heeft gehad.
Contactdieren behandelen en herbesmetting voorkomen
Wanneer één dier besmet is met Psoroptes-schurft, is het belangrijk om ook de contactdieren te behandelen. Dieren zonder zichtbare letsels kunnen namelijk toch schurftmijten dragen.
Daarnaast is het belangrijk om de stalinrichting en materialen waarmee besmette dieren in contact zijn gekomen, goed te reinigen. Psoroptes ovis-mijten kunnen onder gunstige omstandigheden ongeveer twee weken of langer buiten het dier overleven. Hierdoor bestaat het risico op herbesmetting vanuit de omgeving.
Ook bij de aankoop van nieuwe dieren is waakzaamheid nodig. DGZ adviseert om aangekochte dieren in quarantaine te houden en te controleren op schurft en andere gezondheidsproblemen voordat ze aan de kudde worden toegevoegd.
Tot slot blijft ook de basisverzorging belangrijk. Het rantsoen moet voldoende vitaminen en sporenelementen bevatten.
Bron: DGZ




